Lieve jij,

Er zijn periodes geweest dat ik helemaal vastzat, dat ik mezelf helemaal kwijt was.

Dat alles stilviel, ook in mij

Mijn lijf voelde zwaar, mijn hoofd vol… en toch bewoog er niets. Alsof ik bevroren was.
Alsof het leven om me heen verderging, maar ik zelf niet meer meekon.

Ik heb moeten leren dat “uit de freeze” komen niet vanzelf gebeurt. Dat je jezelf soms heel zacht, maar ook heel bewust, in beweging mag zetten.

Voor mij begon dat met kleine stappen: mijn schoenen aantrekken, naar buiten gaan, wandelen… soms zelfs gewoon vijf minuten het bos in. En telkens opnieuw merkte ik het verschil.

Daarom maakte ik deze audio’s.

Niet om iets te “moeten” of te “fixen”, maar om je een hand te reiken. Zodat je, terwijl je luistert, weer een beetje dichter bij jezelf komt. Zodat je voelt: ik kan weer ademen. Ik kan iets kleins doen. Ik kan zachtjes bewegen.

Je kan ze beluisteren tijdens een wandeling in het park, op het strand, in de Ardennen of gewoon dichtbij, op een plek waar je je veilig voelt. Tegen een boom. Op een bankje. Ergens in het groen... of gewoon in je zetel, met de bewuste intentie om daarna een wandeling te maken.

Doe je oortjes in. Laat mijn stem je meenemen. En ontdek dat één kleine beweging soms alles kan veranderen. Ik weet hoe makkelijk het is om te blijven hangen in die bevriezing. Maar ik weet ook dit: Je hoeft het niet alleen te dragen. Je hoeft niet op te lossen wat te zwaar voelt.

Je mag gewoon één ademhaling, één stap, één audio tegelijk nemen.

Met zachtheid,
met warmte,

Anett 🌿